True
Spelletjes.TV - TV kijken via internet, de beste Spelletjes tv-programma's bij elkaar! Nederland.FM   Nederland.TV   Contact   Privacy & Cookies  

Kruispunt - Alle afleveringen
Kruispunt
Kruispunt: Buddy's in de zorg

Tijdens de coronacrisis staat de zorg onder druk. In het Sint Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein biedt een buddygroep verlichting. Hier ondersteunen niet-medisch geschoolde medewerkers het zorgpersoneel op de intensive care. Kruispunt volgt Katinka, David en Stijn, die tijdens de pandemie het roer omgooiden en coronabuddy werden. Stewardess Katinka (49) werkt al 22 jaar bij de KLM. Toen de vliegtuigen aan de grond bleven, meldde ze zich bij het Sint Antonius. Ze helpt ic-personeel onder meer bij het aan- en uittrekken van de beschermende kleding. Zanger David (31) stond in de musical 'Haal het doek maar op'. De musical werd vanwege de coronacrisis gestopt en ook hij werkt nu als buddy in Nieuwegein. Barman Stijn (24) sloot zich, toen het café waar hij werkte dichtging, ook bij het buddyteam aan.



Kruispunt
Kruispunt: Schouder aan Schouder in de zorg

Wat is de impact voor patiënt, familie en zorgpersoneel als een coronapatiënt verplaatst wordt? Een unieke blik achter de schermen van de overbelaste zorg. Kruispunt volgt patiënten die vanuit het Maasstadziekenhuis in Rotterdam vertrekken naar Utrecht en Goes om daar verder verpleegd te worden. Een noodzakelijke actie die veel flexibiliteit en solidariteit van alle betrokken vraagt. Het is snel schakelen wanneer mijnheer Scheerders te horen krijgt dat hij plaats moet maken in Rotterdam. De familie op de hoogte brengen, een nieuw ziekenhuis inschakelen, het vervoer regelen. Een complexe logistieke operatie, die de afgelopen weken honderden keren is uitgevoerd. Naast de medische en praktische kant is de emotionele belasting voor alle betrokkenen enorm, want hoe is het om niet zomaar je geliefde te kunnen opzoeken omdat hij honderden kilometers verderop verpleegd wordt? En wat betekent het voor de zorgverleners om 'hun' patiënt los te laten, terwijl ze dagen, soms weken voor ze gezorgd hebben? Kruispunt draait mee achter de schermen van het Maasstad Ziekenhuis in Rotterdam, Admiraal de Ruyter Ziekenhuis in Goes en het UMC in Utrecht. Het verplaatsingsproces wordt op de voet gevolgd, waarbij alles draait om de solidariteit van artsen, verplegers en patiënten.



Kruispunt
Kruispunt: Blindelings vertrouwen

Een blinde priester? De bisschop van Haarlem-Amsterdam ziet er aanvankelijk niets in, maar Bert Glorie (58) is vastbesloten zijn jeugddroom te verwezenlijken. We volgen hem op weg naar zijn priesterwijding. Glorie is vanaf zijn geboorte blind. Al vanaf zijn 16e voelt hij zich aangetrokken tot het priesterschap. Al zijn er ook bij hem twijfels: kan hij een kind dopen zonder te zien? De mis doen, met alle gebaren en rituelen die erbij horen? Hij oefent met priester Nico Knol. Zijn droom ligt binnen handbereik, eind oktober werd hij tot priester gewijd, een unicum in Nederland, waar niet eerder een blindgeboren man het priesterambt bekleedde.



Kruispunt
Kruispunt: Ben jij nu een ster? Rouw bij verstandelijk beperkten

Astrid Hollander (54) werkt al jaren als persoonlijk begeleider in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking, als bij haar kanker wordt geconstateerd. Ze moet 'haar' geliefde cliënten loslaten, stopt met werken en in augustus van dit jaar overlijdt ze. Een shock voor de bewoners van zorginstelling Broerdijk, die een intense band met haar hadden. We volgen Arjen, Amanda, Charissa, Mandy en Dennis tijdens hun rouwproces. Voor mensen met een verstandelijke beperking is rouw vaak ingewikkeld, omdat ze moeilijker met hun eigen emoties om kunnen gaan. Voor de 29-jarige Arjen was Astrid als een tweede moeder. Arjen kreeg, ook toen ze ziek was, nog verjaardagscadeautjes van haar. 'Ze gaf me allemaal AZ-spullen, daar was ze fan van, maar ik niet, ik ben voor Ajax! Daar maakten we altijd grapjes over. Maar zij heeft 'gewonnen'. Op haar kist heb ik AZ geschreven, niet AJAX.' Amanda woont ook op de Broerdijk. Door de dood van Astrid is zij zich actief gaan inzetten voor de strijd tegen kanker. Haar lange haar mag er af. 'Dat wil ik schenken aan mensen die hun haar verloren hebben door chemo.' Amanda heeft veel aan haar cavia Woezel. 'Met hem praat ik over Astrid, dat is heel fijn.'



Kruispunt
Kruispunt: Hartenkreet uit de zorg

Nog nauwelijks bekomen van de coronacrisis, maken artsen en verpleegkundigen in Nederland zich alweer op voor een mogelijke tweede golf. Het aantal besmettingen loopt op en deskundigen waarschuwen: als het zo doorgaat komt die er, mogelijk al in september. Kruispunt volgt zorgmedewerkers die na de vakantie hun werk weer oppakken. Zijn ze klaar voor een tweede golf? Ic-verpleegkundige Mirjam Kok, verpleegkundige en FNV-kaderlid Marjan Lommerse en wijkverpleegkundige Justin Lans weten: als die tweede golf er komt, dan zetten ze hun schouders er toch weer onder, bijgekomen of niet. Patiënten laat je niet in de steek. Maar intussen steekt het dat een wetsvoorstel om zorgmedewerkers structureel beter te belonen tot drie keer toe werd afgestemd door de coalitiepartijen. Begin september wordt er dan ook actie gevoerd om het applaus voor de zorg om te zetten in klinkende munt. Marjan Lommerse reist naar Den Haag, waar ze een hartenkreet voor de politiek naar het Binnenhof brengt.



Kruispunt
Kruispunt: Wij in de wijk

Verhalen uit het hart van de samenleving. Een actuele blik op maatschappelijke dilemma's en levensbeschouwelijke thema's.



Kruispunt
Kruispunt: Wij in de wijk

Verbinding en saamhorigheid in coronatijd. Nu corona velen van ons aan huis kluistert, zijn we meer dan ooit aangewezen op elkaar, onze omgeving, onze buurt en onze wijk. En als het erop aankomt blijkt er veel saamhorigheid, ook op plekken waar je het niet verwacht, zoals in de Goudse, multiculturele arbeiderswijk Korte Akkeren. De armste wijk van Gouda, waar, zo blijkt uit onderzoek, de inwoners het minst tevreden zijn over hun woonomgeving. De afgelopen jaren waren er autobranden, problemen met drugs, reljeugd en een enkele schietpartij. Maar achter de negatieve krantenkoppen en de cijfers ontwikkelt zich ook een ander verhaal: een verhaal van verbinding en omkijken naar elkaar. Er komen mensen aan het woord die het verschil maken en zich verbonden voelen met de wijk waar ze soms al hun hele leven wonen en die ze voor geen goud willen verlaten. En fotograaf Bram Tackenberg, die buurtbewoners op de foto zette voor zijn project De woonkamers van Korte Akkeren.



Kruispunt
Kruispunt: Wensen op wielen

Zes weken geleden fietste ze nog, maar inmiddels is ze aan bed gekluisterd. Mevrouw Vonk (83) heeft alvleesklierkanker en ze heeft niet lang meer te leven. Ze heeft nog één wens: nog een keer ronddwalen door de weelderige tuinen van Paleis 't Loo. Vrijwilligers van de Wensambulance zorgen dat deze droom uitkomt. Al 62 jaar zijn mevrouw Vonk en haar man bij elkaar en nu ineens komt daar een bruut einde aan. Vrijwilliger Helma van den Berg rijdt haar rond in een ziekenhuisbed en probeert er een optimale dag voor mevrouw van te maken. Meneer Van Braam is in de negentig en wil nog eenmaal zijn tenen in het zand van Zandvoort steken en de zee horen ruisen. Dertig jaar woonde hij in de kustplaats; de zee hoort bij hem. Het werd een onvergetelijke dag. Helma en haar collega's merken dat de wensdag voor de patiënt een afsluiting is.



Kruispunt
Kruispunt: De dader reed door

Deze zomer werd op de weg naar Marken het lichaam van de 14-jarige Tamara gevonden. De politie vermoedt dat ze is doodgereden en vervolgens achtergelaten. Het is nauwelijks voor te stellen, maar doorrijden na een ernstig ongeluk gebeurt ongeveer drie keer per dag. De verhalen van Veerle, Anke en Bep die vorig jaar werden aangereden en waarbij de bestuurders hen aan hun lot overlieten. Bep overleefde de klap niet en de veroorzaker werd nooit gevonden. Haar zoon Ger: 'Hoe kan iemand nu al meer dan een jaar rondrijden met de wetenschap dat hij de dood van mijn moeder op zijn geweten heeft?' Anke herstelde en zocht met haar dochter Anette de doorrijder in de gevangenis op. 'Hij zat gebogen en schaamde zich. Hij zei dat het hem speet.' Veerle is ook op de weg terug. Ze wil anderen bewust maken van de impact van een dergelijk ongeluk en zet zich in voor Veilig Verkeer Nederland. 'De bestuurder liet me hulpeloos achter. Lang heb ik me afgevraagd: Was ik dan helemaal niks waard?'



Kruispunt
Kruispunt: Aaibare zorg

In de Week tegen Eenzaamheid en de dag na dierendag een reportage over de troost die honden kunnen brengen. Labradoodles Loena, Harrie en Hendrik maken het leven van veel ouderen een beetje mooier. Sjaak Monsieurs (88) woont sinds kort bij zijn vrouw op de gesloten afdeling van zorglocatie Venloene. Het valt hem zwaar om zijn vrijheid te verliezen en veel minder aanspraak te hebben. 'De mooie momenten met verzorgende Nicole en haar hond Loena maken mijn leven weer een stuk lichter.' Mevrouw Lokum uit Delfzijl woont zelfstandig en is bang thuis te vereenzamen. Ze krijgt regelmatig bezoek van Cynthia en haar labradoodle Hendrik. 'Als de hond hier is voel ik mij rustiger, ik wil ook hém blij maken!' Honden verdrijven de eenzaamheid en zorgen ervoor dat zorgverleners makkelijker contact maken. Kruispunt over de waardevolle betekenis van labrodoodles in het leven van ouderen. Een reportage over onvoorwaardelijke dierenliefde en aaibare zorg.



Kruispunt
Kruispunt: 70-plus laat zich niet kisten

Hoe ervaren ouderen deze coronatijd? Het gaat in de maatschappelijke discussie veel over deze groep, waarbij het vooral gaat over kwetsbaarheid en risico. Maar de meeste ouderen wonen niet in een verpleeghuis en voelen zich niet kwetsbaar. En willen al helemaal niet worden afgeschermd van de rest van de samenleving. Kruispunt laat ouderen zelf aan het woord over hoe zij omgaan met de corona-maatregelen. Wat vinden ze van de berichtgeving over ouderen als kwetsbare groep en hoe kijken ze aan tegen de jongere generatie? Zouden ze bijvoorbeeld overwegen hun IC-bed bij schaarste af te staan aan een jongere patiënt? Rita (91) gaat er elke dag met haar scootmobiel op uit. Voor het eerst sinds maanden is er weer een repetitie van haar koor, het senioren popkoor Lust for Life. Met kleindochter Fleur (33) praat ze over de coronatijd en de zorgen van de kinderen en kleinkinderen over hun oma, die weliswaar afstand houdt maar toch veel mensen ziet. Nel van de Bos is 76, alleenstaand en heeft geen kinderen. Tijdens de lockdown miste ze de contacten die ze had via haar vele vrijwilligerswerk. In haar omgeving merkt Nel veel terughoudendheid om er op uit te trekken. Zo lukt het haar niet iemand te vinden die met haar mee wil naar een tentoonstelling die ze heel graag wil zien. Zij is zelf ook voorzichtig, maar laat zich toch echt niet opsluiten. Ze ergert zich aan de betutteling en aan het feit dat ouderen allemaal over een kam worden geschoren. Jas Bos (77) uit het Brabantse Vorstenbosch bouwt met een groep senioren een eigen huis. Ze komen uit de bouwwereld en besloten dat zelf bouwen een veel goedkopere optie is. Gelijkvloers en vlakbij zijn dochter, met het oog op de tijd dat hij haar misschien meer nodig heeft. In Vorstenbosch was corona heel dichtbij, er zijn vijf mensen overleden. Jas is voorzichtig maar blijft wel actief. Hij is heel blij dat zijn linedance-lessen weer worden opgestart. Al dansende besefte hij hoezeer hij het heeft gemist.



Kruispunt
Kruispunt: Corona in het klooster

Ze kennen elkaar sinds hun tienertijd op het (klein) seminarie, de paters van de Heilige Harten die vóór de coronapandemie met z'n tienen in een appartementencomplex in Teteringen woonden. Ze vlogen uit over de wereld en kwamen op hun oude dag weer samen. In hun kamers veel tastbare herinneringen aan hun jaren als missionarissen in Indonesië, Brazilië, Portugal en Mozambique, waar zij decennialang hebben gewerkt en geleefd. Tijdens de coronacrisis overleden in korte tijd zes van de tien paters door het virus. De overgebleven mannen vertellen over de enorme impact van dit verlies en ze blikken terug op hun bewogen levens. Ze zijn nog steeds actief; zo gaat pater Frans Waalders (82) om de twee weken voor bij de Kaapverdische gemeenschap in Rotterdam en brengt overste Jan Wouters (81) regelmatig een bezoek aan de zusters van zijn congregatie in Nuland. Jan en Frans gaan op 19 september samen naar de speciale requiemmis in de Sint-Janskathedraal in Den Bosch, waar bisschop de Korte zal voorgaan. De ruim 120 religieuzen die in coronatijd zijn gestorven zullen hier worden herdacht. Jan Wouters zal met een aantal andere religieuzen op het altaar kaarsen opsteken. Samen met Frans hoort hij tussen de namen van de gestorven religieuzen die tijdens de H. mis worden genoemd, ook de namen van hun overleden medebroeders.



Kruispunt
Kruispunt: Leraar als reddingsboei

De scholen zijn weer begonnen. Gehoopt werd dat er 'gewoon' les kon worden gegeven, maar niets is minder waar: corona beheerst nog steeds ons leven. Aan het begin van het nieuwe schooljaar volgt Kruispunt drie docenten en hun leerlingen bij het uitvoeren van hun vitale beroep in deze hectische tijd. Docent Juriaan besloot een kwetsbare leerling een veilig thuis te geven, in eigen huis. Ook leraar Thom werkte non-stop om in contact te blijven met zijn leerlingen. Bij veel leraren kwam er tijdens de coronacrisis een onvermoede kracht vrij, terwijl ze het al zwaar hebben: Grote klassen, veeleisende kinderen, nog veeleisender ouders. Nu werd voor iedereen zichtbaar hoe vitaal hun rol is. Aan het begin van het nieuwe schooljaar staan leraren voor misschien wel de spannendste fase in hun loopbaan: wat zal de herfst brengen? Een reportage over de bevlogenheid van leraren en hun onmisbare rol voor kwetsbare kinderen.



Kruispunt
Kruispunt: Hartenkreet uit de zorg

Nog nauwelijks bekomen van de coronacrisis, maken artsen en verpleegkundigen in Nederland zich alweer op voor een mogelijke tweede golf. Het aantal besmettingen loopt op en deskundigen waarschuwen: als het zo doorgaat komt die er, mogelijk al in september. Kruispunt volgt zorgmedewerkers die na de vakantie hun werk weer oppakken. Zijn ze klaar voor een tweede golf? Ic-verpleegkundige Mirjam Kok, verpleegkundige en FNV-kaderlid Marjan Lommerse en wijkverpleegkundige Justin van der Lans weten: als die tweede golf er komt dan zetten ze hun schouders er toch weer onder, bijgekomen of niet. Patiënten laat je niet in de steek. Maar intussen steekt het dat een wetsvoorstel om zorgmedewerkers structureel beter te belonen tot drie keer toe werd afgestemd door de coalitiepartijen. Begin september wordt er dan ook actie gevoerd om het applaus voor de zorg om te zetten in klinkende munt. Marjan Lommerse reist naar Den Haag, waar ze een hartenkreet voor de politiek naar het Binnenhof brengt.



Kruispunt
Kruispunt: Failliet door corona

De eerste coronafaillissementen zijn inmiddels een feit, maar de grote golf moet nog komen. Somberheid en angst overheersen in ondernemend Nederland, blijkt uit CBS-onderzoek: bijna de helft van de 1,8 miljoen bedrijven in Nederland vreest een faillissement als de crisis nog lang aanhoudt. Faillissementsexperts denken dat er in ieder geval zo'n 150.000 bedrijven gaan omvallen. Kruispunt laat drie ondernemers aan het woord die door de coronacrisis in grote problemen kwamen. Ria en Pieter Thelen staan aan het hoofd van modecentrum Thelen in Limburg. Na 143 jaar sluit het familiebedrijf de deuren. Met een grote faillissementsverkoop ('Buy-Bye') nemen ze afscheid van hun vaste klanten. Siebe Pel maakte zijn jongensdroom waar met de oprichting van Bus & Coach Trade BV, maar corona legde de handel in tweedehandsbussen stil. In een lege bedrijfshal vertelt hij over zijn toekomstplannen. 'Vooruit is de weg', is zijn levensmotto; ondanks zijn faillissement zit hij niet bij de pakken neer. 'Al voeg ik er nu wel aan toe: 'Armoede houdt me netjes.' En Hellen Vyant, eigenaresse van een schoonheidssalon, kon tot haar grote blijdschap op 12 mei weer open, maar ligt wakker van de schulden die ze door de coronacrisis heeft opgebouwd. 'Ga ik het redden? De onzekerheid over de toekomst voelt soms als een strop om mijn nek.' De drie ondernemers praten over hun financiële zorgen, het afscheid van hun bedrijf en de vraag: hoe nu verder?



Kruispunt
Kruispunt: De keuze van Kemp

Kruispunt staat op Tweede Pinksterdag in het teken van het afscheid van presentator Wilfred Kemp. Elf jaar lang was hij het gezicht van het tv-programma, waar hij ooit als redacteur begon en ook als verslaggever werkzaam was. In deze uitzending blikt hij terug, met een selectie van mooie, ontroerende en historische fragmenten uit het afgelopen decennium. Het beste van Kruispunt, waarin zingeving, geloof en maatschappelijke relevantie samenkomen. In deze uitzending onder andere aandacht voor 'De weg naar Santiago', waar Wilfred Kemp verhalen optekende van pelgrims, mensen onderweg, die om uiteenlopende redenen hun leven even op de pauzeknop zetten. 'Om ver van huis dichter bij zichzelf te komen', luidde de tekst waarmee hij de uitzendingen aankondigde. Natuurlijk ook veel aandacht voor de historische momenten waarop Wilfred voor Kruispunt in Rome was: het conclaaf dat in 2013 kardinaal Bergoglio uit Argentinië tot paus koos, het vertrek van paus Benedictus XVI uit Vaticaanstad, De eeuwige stad, het Pietersplein, waar het gevoel bij een wereldkerk te horen bij hem altijd sterk aanwezig is. Meermalen maakte Kruispunt uitzendingen over complexe ethische onderwerpen als voltooid leven. Kemp: 'Daarbij willen we een moreel kompas zijn. Niet om aan te geven hoe je erover zou moeten denken, maar door er vanuit onze traditie vragen bij te stellen.' Een hoofdstuk apart vormen de Kruispunt-uitzendingen met nabestaanden en slachtoffers van rampen, waarin de veerkracht van mensen steeds op indrukwekkende wijze naar voren komt. Dat was zo na de vliegramp met de MH17 en is nu weer zo, bij de huidige coronacrisis. 'Die uitzendingen zijn een ode aan de veerkracht van mensen en willen ook troost bieden, door hen te zien, te horen en de namen van hun overleden dierbaren te noemen en te vereeuwigen in ons programma.'



Kruispunt
Kruispunt: Duivelse dilemma's in verpleeghuizen

De eenzaamheid in verpleeg-en verzorgingshuizen is bijna tastbaar. Is er sprake van een stille ramp? Kruispunt legt een maand lang de dilemma's binnen en buiten het verpleeghuis Simeonshof in Erp vast. Op 6 maart werd de eerste coronapatiënt in Brabant geconstateerd. Erp was een van de eerste brandhaarden. Vanaf dat moment ging het heel snel. Verpleeghuizen sluiten hun deuren voor bezoekers. Volgens Carla Jansen, vrijwilligerscoördinator en activiteitenbegeleidster, is het ingeslagen als een bom. 'Je voelt je zo machteloos. Zo heeft mevrouw Verbruggen na 61 jaar huwelijk geen afscheid kunnen nemen van haar man. De enige mogelijkheid was om de rouwstoet langs het verzorgingstehuis te laten rijden, zodat ze vanachter haar raam een laatste groet kon brengen.' Sinds kort heeft BrabantZorg een ethische commissie om dit soort schrijnende situaties te behandelen. Zij staan voor duivelse dilemma's. Mevrouw Verbruggen wil bijvoorbeeld graag het graf van haar man bezoeken. Zou ze hier toestemming voor krijgen? Alice Bremmer is geestelijk verzorger voor Brabantzorg in Simeonshof en ondersteunt verzorgenden en bewoners in deze crisis. 'In pauzes praten we over wat het nu zo zwaar maakt. Het zwaarste is dat je eigenlijk niet weet hoe lang het nog gaat duren.' De rol van geestelijke verzorger lijkt nog nooit zo duidelijk. Hartverwarmend zijn de initiatieven van verzorgenden en familieleden, en dorpsbewoners komen met creatieve initiatieven om de bewoners van Simeonshof, ondanks afstand, een gevoel van geborgenheid te geven. Zo kunnen bewoners nu achter glas bezoek ontvangen in het 'Flexhotel'. Vrijwilligers staan de hele dag klaar om deze ontmoetingen in goede banen te leiden. Kruispunt over de emotionele gevolgen van het leven in een verpleeghuis tijdens de coronacrisis.



Kruispunt
Kruispunt: IC-Trauma in coronatijd

Je overleeft de ic, maar dan? Voor veel mensen klinkt het als een moment om opgelucht adem te halen, maar naar schatting zo'n 70% van de mensen die langdurig op een ic ligt, lijdt aan het Post Intensive Care Syndroom, afgekort PICS. In Kruispunt aan het woord: voormalig ic-patiënten, zorgverleners en Diederik Gommers, voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Intensive Care, over de periode na opname. Een ic-opname is ontzettend ingrijpend, weet Marianne Brackel, voorzitter van patiëntenorganisatie IC Connect. Zelf lag ze op de ic ten gevolge van ernstige longbloedingen. 'Het is levensveranderend.' Ook Andrea worstelt sinds 2018 met zware klachten. 'Deze hele coronacrisis brengt weer veel oud zeer naar boven. Je hoort die piepende geluiden op tv en bent weer terug in de tijd. Ik herken ook zo het isolement, eigenlijk leef ik daar al anderhalf jaar mee.' Al jaren wordt er onderzoek gedaan naar de gevolgen van langdurige ic-opname. Pas in 2018 werd PICS officieel erkend. Het syndroom is een verzameling van heel verschillende, ernstige klachten. Lichamelijk worden mensen vaak niet meer de oude, maar ook cognitief en psychisch gaat het niet goed met deze ex-ic-patiënten. In 2012 en 2015 maakte Kruispunt hier al specials over. In deze bijzondere tijd een update, want gelukkig is er ook veel verbeterd. Margo van Mol, ic-verpleegkundige en psycholoog, is nauw betrokken bij de nieuwe ontwikkelingen rondom ic-trauma's. Ook zij ziet hoeveel impact een langdurige opname op alle de betrokkenen heeft. De afgelopen jaren is er al wel veel kennis vergaard. 'We weten inmiddels bijvoorbeeld dat het heel belangrijk is om zo snel mogelijk met fysiotherapie te beginnen en psychosociale ondersteuning te geven.' Ondanks dat er veel nieuwe kennis en initiatieven zijn, zien we op dit moment op de ic-afdelingen uitzonderlijke werkomstandigheden. Ic-verpleegkundige Hans Vlake en Mirjam Kok geven een inkijkje in hun werk op de ic-afdeling.



Kruispunt
Kruispunt: Marga in de zorg

Zangeres Marga Bult (63) pakt haar oude beroep van verpleegkundige weer op en verzorgt in Brabant coronapatiënten. Kruispunt volgde haar de afgelopen weken. Ze vierde grote successen met de meidengroep Babe en deed in 1987 voor Nederland mee aan het Eurovisie Songfestival. Weinigen wisten dat ze voor haar zangcarrière als verpleegkundige werkzaam was. Marga gaat tijdens de coronacrisis na bijna veertig jaar in een zorghotel in het Brabantse Uden werken. Marga legt uit waarom ze deze beslissing heeft genomen. 'Ik heb altijd heimwee gehad naar de zorg. Het vak zit in mijn hart. De behoefte aan personeel is nu groot. Ik wil graag iets zinvols doen. Waarom niet? We moeten het uiteindelijk met z'n allen doen.' Daarnaast vertelt Marga openhartig over wat ze in deze zware periode tijdens haar werk meemaakt. 'De patiënten mogen geen bezoek ontvangen. Ik zie veel eenzaamheid. Als iemand komt te overlijden mogen maar twee familieleden afscheid nemen. Soms sterft iemand alleen. Dan zit ik daar in beschermende kleding bij. Dat maakt me verdrietig.' Tussen haar diensten door brengt Marga een bezoek aan haar oude moeder die in haar Twentse geboortedorp Lattrop woont en door de coronacrisis nauwelijks aanspraak heeft. Daarnaast neemt ze een kijkje in de plaatselijke katholieke kerk, waar ze als vierjarig meisje tijdens de kerstviering zong en feitelijk haar zangcarrière begon.



Kruispunt
Kruispunt: Brabant neemt afscheid

Special met nabestaanden, begrafenisondernemers en priesters uit de provincie met de meeste corona-slachtoffers. Een lege kerk, mensen in groot verdriet, in hun eentje worstelend met hun tranen. Dat ziet diaken Kees den Boer in deze tijden regelmatig gebeuren. Hij is broeder in de abdij van Berne in Heeswijk-Dinther en doet uitvaarten in de kapel van de abdij. 'Woorden, gebaren, muziek worden dan des te belangrijker.' We volgen nabestaanden, begrafenisondernemers en priesters in Brabant, de provincie met de meeste slachtoffers van het corona-virus. Hoe neemt Brabant afscheid, zonder omhelzingen, een arm om de schouder? Zonder avondwake, koffietafel en een uitvaart met maximaal dertig genodigden? We zijn bij de uitvaart van Simon van Steenbergen (74), die stierf door corona. Hij stond in Heeswijk-Dinther bekend als 'de Siem'. Veertig jaar kastelein, uitbater van de dorpskroeg, drijvende kracht achter de biljartvereniging, actief in het verenigingsleven. Zoon Coert: 'We konden hem niet de uitvaart geven die hij verdient maar we kijken er toch goed op terug. We hebben in de garage een condoleanceplek ingericht. Op de dag van de uitvaart stond er een erehaag buiten de kapel. We zijn overstelpt met kaarten en bloemen. Ondanks de lege kerk was het een memorabel en waardig afscheid.' Uitvaartondernemer Tom van den Berg, die de begrafenis van 'de Siem' regelde: 'Toen dit begon dacht ik, ik kan mijn vak zo niet uitoefenen. Ik had er slapeloze nachten van. Maar ik heb de knop omgezet en probeer wat ik wel kan doen, zo goed mogelijk te doen en er voor de familie te zijn.' Van den Berg verzorgde vóór de crisis twee uitvaarten per week, nu heeft hij er elke dag een, de meeste van corona-slachtoffers.



Kruispunt
Kruispunt: De Oranjes in crisistijd

Het zijn historische tijden, ook voor de koninklijke familie. Voor het eerst geen Koningsdag, hét feest waar Nederland samenkomt. De lege koninklijke agenda vult zich met werkbezoeken in de zorg. Op cruciale plaatsen, die in het oog van de storm opereren, tonen koning Willem-Alexander en koningin Máxima hun medeleven en betrokkenheid. Van ziekenhuizen in Den Bosch en Zwolle, tot de wetenschappers van het RIVM. In een zeldzame tv-toespraak roept Koning Willem-Alexander op tot saamhorigheid: 'Het coronavirus kunnen wij niet stoppen, het eenzaamheidsvirus wel'. Ontpopt hij zich hierdoor als de vader des vaderlands? En hoe deden zijn moeder Beatrix en oma Juliana dat, hoe loodsten zij het land door moeilijke tijden? Op een unieke Koningsdag gaat Kruispunt over De Oranjes in crisistijd.



Kruispunt
Kruispunt: Afscheid in Coronatijd

Kruispunt-special met nabestaanden, begrafenisondernemers en priesters uit de provincie met de meeste coronaslachtoffers. Een lege kerk, mensen in groot verdriet, in hun eentje worstelend met hun tranen. Dat ziet diaken Kees den Boer in deze tijden regelmatig gebeuren. Hij is broeder in de abdij van Berne in Heeswijk-Dinther en doet uitvaarten in de kapel van de abdij. 'Woorden, gebaren, muziek worden dan des te belangrijker.' Kruispunt volgt nabestaanden, begrafenisondernemers en priesters in Brabant, de provincie met de meeste slachtoffers van het coronavirus. Hoe neemt Brabant afscheid, zonder omhelzingen, een arm om de schouder? Zonder avondwake, koffietafel, en een uitvaart met maximaal dertig genodigden? We zijn bij de uitvaart van Simon van Steenbergen (74), die stierf door corona. Hij stond in Heeswijk-Dinther bekend als 'de Siem'. Veertig jaar kastelein, uitbater van de dorpskroeg, drijvende kracht achter de biljartvereniging, actief in het verenigingsleven. Zoon Coert: 'We konden hem niet de uitvaart geven die hij verdient, maar we kijken er toch goed op terug. We hebben in de garage een condoleanceplek ingericht. Op de dag van de uitvaart stond er een erehaag buiten de kapel. We zijn overstelpt met kaarten en bloemen. Ondanks de lege kerk was het een memorabel en waardig afscheid.' Uitvaartondernemer Tom van den Berg, die de begrafenis van 'de Siem' regelde: 'Toen dit begon dacht ik, ik kan mijn vak zo niet uitoefenen. Ik had er slapeloze nachten van. Maar ik heb de knop omgezet en probeer wat ik wel kan doen, zo goed mogelijk te doen en er voor de familie te zijn.' Van den Berg verzorgde vóór de crisis twee uitvaarten per week, nu heeft hij er elke dag een, de meeste van coronaslachtoffers.



Kruispunt
Kruispunt: Pasen op zee

Door de coronacrisis zit Chanthal Wouters (33), geestelijk verzorger bij Defensie, samen met de bemanning van het patrouilleschip Zr. Ms Groningen in quarantaine in het Caraïbisch gebied. En dat terwijl haar hele familie in Uden woont, in het hart van de corona-uitbraak. Een oom ligt in het ziekenhuis en een vriend van de familie ligt in coma op de intensive care. De situatie is pittig en Chanthal maakt zich zorgen. Haar werk als geestelijk verzorger aan boord is belangrijker dan ooit. Kruispunt volgde Chanthal toen ze in april 2019 voor het eerst voet zette op het schip van de Koninklijke Marine. Vijf maanden verbleef ze er toen, samen met de bemanning. Chanthal heeft geen militaire taak, maar zorgt voor 'de mens achter de militair'. Een aantal maanden op zee, met zeventig man op een kluitje, brengt een interessante dynamiek met zich mee. Chanthal is één met de militairen, zonder er een te zijn. Ze deelt hun leven en biedt een luisterend oor. Zo probeert ze een beetje zachtheid en verdieping te brengen in de ijzeren wereld van het schip. Kruispunt volgde Chanthal tijdens de Goede week vorig jaar, en vierde met haar en de bemanning Pasen op zee. Midden in de coronacrisis hebben we opnieuw contact met haar gezocht voor een update over haar situatie en een paaswens voor dit roerige jaar 2020.



Kruispunt
Kruispunt: De inspiratie van ... Gerdi Verbeet

Kruispunt gaat elke eerste uitzending van de maand met een inspirerende gast op zoek naar de zin van het leven. Dit keer is dat Gerdi Verbeet (1951), voorzitter van het Comité 4 en 5 mei. Volgende maand zou de grote finale worden van het herdenkingsjaar '75 jaar vrijheid', maar door de coronacrisis gaat deze meimaand er heel anders uitzien dan gepland. Verbeet geeft de laatste stand van zaken en vertelt hoe zij deze tijden beleeft. Verbeet geeft Kruispunt een inkijkje in haar leven. Haar drukke agenda voert haar op één dag naar de finale van de gedichtenwedstrijd voor scholieren Dichter bij 4 mei, naar het PVDA-congres ('mijn tweede familie') en de verjaardag van een van haar kleinkinderen. We praten met haar in haar huis in Amsterdam en wandelen met haar en haar man Wim Meijer en hond Tipper in de bossen bij Garderen. 'Levensreddende wandelingen', heeft ze die uitstapjes vaak genoemd, vooral in haar drukke bestaan als Kamervoorzitter (2006-2012). Haar inspiratie haalt Verbeet uit haar familiegeschiedenis. Haar oma en opa waren sociaaldemocraten in hart en nieren. Haar moeder stimuleerde haar ondernemingszin. 'Hou het stuur van je leven zelf in handen, dat heb ik van mijn moeder geleerd.'



Kruispunt
Kruispunt: Zorgen voor Noud en Rachel in tijden van corona

De coronacrisis heeft ook veel gevolgen voor meervoudig gehandicapte, zorgintensieve kinderen en hun ouders. Veel dagopvang is gesloten, waardoor de zorg echt 24/7 op ouders neerkomt. Kinderhospice Binnenveld in Barneveld blijft gelukkig open en daar kunnen kinderen als Noud en Rachel nog steeds enkele dagen per week terecht, ook in deze tijden van corona. De ouders mogen alleen niet meer mee naar binnen, ze moeten hun kinderen bij de deur afleveren. Kruispunt volgde de ouders van de meervoudig gehandicapte Noud en Rachel. De zorg voor hen is zeer intensief, 24/7. En dat terwijl zowel de ouders van Noud als die van Rachel meerdere kinderen hebben. Om ook hen aandacht te kunnen geven en om even op adem te komen, brengen ze Noud en Rachel een paar dagen per week naar het Kinderhospice Binnenveld.



Kruispunt
Kruispunt: Rozen voor de zorg

Met kweker John Meijer uit het Westland brengen we een bloemengroet aan het medisch personeel in Nederland. Het familiebedrijf is al jaren hoofdleverancier van Nederlandse rozen voor de Paasviering op het Pietersplein in Rome. Nu er geen bloemen naar Rome gaan wil Meijer zijn rozen aan artsen en verpleegkundigen geven. 'Een positief signaal in deze crisis, als dank voor hun enorme inzet.'



Kruispunt
Kruispunt: In quarantaine

Actuele uitzending over de impact van quarantaine in tijden van corona. Wat doet gedwongen afzondering met mensen? Frappant dat het woord 'quarantaine' juist in deze weken zo actueel is: het verwijst naar het kerkelijke gebruik om veertig ('quaranta') dagen voorafgaande aan Pasen te vasten.



Kruispunt
Kruispunt: De onderduikkinderen van Friesland

Bert Barend (77) en Elli Slier (86) zijn twee van de honderden kinderen die in de kleine dorpjes in Friesland tijdens de oorlog onderdak kregen. Zij gaan terug naar Friesland, naar de plek waar zij met hun onderduikouders woonden. Tijdens de oorlog voelde Bert zich vrij en veilig in de kleine gemeenschap van het Friese dorp Oudega. De band met Friesland en de familie die hem redde zijn Bert ook na de oorlog heel dierbaar gebleven. Elke vakantie was Bert bij heit en mem; Jelle en Jeltje de Vries voelden als zijn tweede ouders. Bert, maar ook zijn broer, journalist Frits Barend, heeft uit dankbaarheid zijn kinderen vernoemd naar Jelle en Jeltje. Veel onderduikkinderen hebben de banden met de onderduikfamilies nooit verbroken. Voor Elli liep het anders. Haar ouders hebben de oorlog niet overleefd, waardoor ze uiteindelijk werd geadopteerd door haar pleegouders. Dat betekende wel dat ze ver weg van haar broer en zus bleef wonen, maar dat wilde Elli liever dan weer weggehaald worden bij haar nieuwe ouders. Een eerbetoon aan de onderduikkinderen en de tijdelijke ouders die deze kinderen hebben gered. Elli, Bert en Frits vertellen over de Friese gastvrijheid, de angst om verlaten te worden en hun dankbaarheid voor hun onderduikouders. Vanaf half maart staat heel Friesland in het teken van de onderduikkinderen van Friesland. Er is een tentoonstelling in Leeuwarden, er komt in april een theaterstuk en in mei zijn er twee grote bijeenkomsten om samen met de Friese bevolking de oorlog te herdenken en de bevrijding te vieren.



Kruispunt
Kruispunt: De Inspiratie van .... Sander de Kramer

Waar gaat het om in het leven? Hoe word je gelukkig? Het zijn vragen waar we te weinig bij stil staan, gedreven als we worden door de waan van de dag, altijd op weg naar een volgende afspraak. Kruispunt gaat met een inspirerende gast op zoek naar de zin van het bestaan. Dit keer is dat Sander de Kramer (1973). Volgende maand krijgt hij de Four Freedoms Award, een grote, internationale prijs die eerder werd uitgereikt aan mensen als Nelson Mandela, de Dalai Lama en voormalig VN-secretaris-generaal Kofi Annan. Hij krijgt de prijs onder andere voor zijn baanbrekende werk in het Afrikaanse land Sierra Leone, waar hij met zijn Sunday-Stichting honderdduizenden kinderen een beter leven bezorgt. Sander werd door de inwoners tot 'chief' benoemd, een soort burgemeesterstitel voor het leven. Al bijna veertig keer reisde hij naar het land (dat bekend staat als een van de ellendigste plekken op aarde), waar hij een eigen lemen hut heeft om in te wonen. Gevraagd naar zijn 'levenslessen', zegt De Kramer: 'Dat je overal, hoe groot de modderput ook is, mooie, inspirerende mensen tegenkomt die bereid zijn hun leven op het spel te zetten om de wereld beter te maken.' Hij maakt korte metten met 'de gloeiende plaat'-gedachte. 'Dat hoor je vaak, het is 'een druppel op een gloeiende plaat'. Je kunt je achter de gedachte verschuilen om niet in actie te hoeven komen, maar voor de mensen daar is het géén druppel, het is hun leven. En elk leven dat je beter kan maken is de moeite waard.' In 2013 kwam Sander de Kramer zichzelf tegen. Ook zijn bevlogenheid, gedrevenheid en energie bleek een grens te kennen. Hij kreeg last van evenwichtsstoornissen en tinnitus, een harde piep in zijn oren. Dat had zo'n impact op zijn leven dat hij heeft overwogen eruit te stappen. De evenwichtsstoornissen verdwenen, maar de piep is gebleven. Sander heeft een manier gevonden om ermee te leven. Levenslessen van een 'wandelende prozacpil', oftewel de rasoptimist Sander de Kramer.



Kruispunt
Kruispunt: Wonderen bestaan?!

Een onverklaarbare gebeurtenis, een spontane genezing, een teken van een overledene of zelfs een engel zien: Kruispunt staat in het teken van wonderen. Dit naar aanleiding van een groot onderzoek dat KRO-NCRV met Museum Catharijneconvent over dit onderwerp liet uitvoeren. Hoeveel Nederlanders geloven er in wonderlijke gebeurtenissen? Zijn vrouwen er gevoeliger voor dan mannen? Geloven katholieken meer in wonderen dan protestanten of moslims? Deze vragen worden beantwoord en mensen vertellen over de onverklaarbare gebeurtenis die ze hebben meegemaakt en de invloed die het wonder op hun leven heeft gehad.